نوشته شده در

هفت روش برای تمیز کردن ظروف مسی و زیورآلات مسی

دستبند مسی مردانه ساده

هفت روش برای تمیز کردن ظروف مسی و زیورآلات مسی

یکی از مشکلاتی که استفاده کنندگان ظروف مسی با آن روبرو هستند و این امر باعث گردیده استفاده از این نوع ظروف کمتر شود نحوه تمیز کردن این نوع ظروف می باشد در حالی که به راحتی با ابزاراتی که این روز ها در هر آشپزخانه ای یافت می شود می توانید ظروفتان را همانند روز اول براق و تمیز نمایید. تمیز کردن ظروف مسی می تواند به چندین روش مختلف و در کمترین زمان ممکن ، آسان تر از آنچه که فکرش را میکنید انجام شود.

۱ – استفاده از سرکه و نمک طعام (ترکیباتی که این دو با هم دارند باعث کاهش اکسیداسیون مس می شود)
پارچه را به محلول ترکیب شده با سرکه و نمک آغشته کرده و سیاهی های ظرف را پاک کنید
سپس با آب گرم آبکشی نمایید
و با دستمالی خشک ، تمیز و نرم برق بیاندازید
۲ – استفاده از سرکه و نمک طعام (این بار همان ترکیبات با روشی دیگر)
بجز روش بالا می توانید با همان ترکیبات روش دوم را انتخاب کنید. یک قاشق غذا خوری نمک طعام و یک فنجان سرکه را در یک قابلمه بزرگ بجوشانید. اگر ظرف مسی که میخواهید تمیز شود بزرگ باشد میتوانید مقدار نمک و سرکه را افزایش دهید.
توجه داشته باشید که قابلمه را با آب پر نکنید زیرا باعث ضعیف شدن خاصیت اسیدی سرکه می گردد
نمک را به سرکه داخل قابلمه اضافه کنید
ظروف مسی خود را در داخل محلول ترکیب شده بغلتانید تا محلول بخوبی بر روی بدنه مالیده شود
حال پس از سرد شدن ، ظرف مسی خود را زیر آب گرم با صابون بشویید و سپس خشک کنید.

۳ – استفاده از لیمو ترش تازه
لیمو ترش نیز بدلیل خاصیت اسیدی خود پاک کننده ای قوی برای ظروف مسی به شمار می آید.

یک عدد لیمو ترش تازه را از وسط دو نیم کنید
سپس به آرامی طرف نصف شده آن را به ظرف مسی خود بمالید
سپس با آب گرم و صابون بشویید و با دستمالی خشک ، تمیز و نرم برق بیاندازید
۴ – استفاده از لیمو ترش تازه و نمک
در این روش لیمو ترش را دو نیم کرده آب آن را گرفته و داخل ظرف کوچکی بریزید
سپس نمک طعام را به آن اضافه کرده و مخلوط نمایید
دستمال نرم را به محلول آغشته نمایید و بر روی ظرف مسی خود بکشید تا قسمت های سیاه ظرف پاک گردد
سپس با آب گرم و صابون بشویید و با دستمالی خشک ، تمیز و نرم برق بیاندازید
۵ – استفاده از محلول ترکیب شده توسط سرکه ، نمک طعام و آرد
این بار محلولی میخواهیم درست کنیم که از ترکیب سرکه ، نمک طعام و آرد گندم بوجود می آید.
نصف فنجان را پر از سرکه نمایید سپس یک قاشق غذاخوری نمک را به آن اضافه کرده و مخلوط نمایید
برای تمیز کاری هر چه بهتر میتوانید دستمال را به محلول سرکه و نمک آغشته و لکه های سیاه را پاک نمایید
سپس آرد را کم کم به محلول سرکه و نمک بیافزایید و خوب مخلوط کنید تا محلول تبدیل به خمیری شل گردد
خمیر را دور تا دور ظرف مسی بمالید و ۱۵ دقیقه الی یک ساعت به همان حالت باقی بگذاید
سپس با آب گرم و صابون بشویید و با دستمالی خشک ، تمیز و نرم برق بیاندازید
۶ – استفاده از سس کچاپ و یا رب گوجه فرنگی
بلی درست است سس کچاپ و یا رب گوجه فرنگی بدلیل خاصیت اسیدی جزء بهترین و پر استفاده ترین تمیز کننده های ظرف مسی می باشد
سس کچاپ و یا رب گوجه فرنگی را بر روی ظرف مسی خود ریخته و بر روی کل ظرف بمالید
سپس آن را برای چند دقیقه به همان حالت باقی گذارید تا خاصیت اسیدی سس باعث اکسیداسیون مس گردد
سپس توسط پنبه کلیه سطوح ظرف مسی خود را پاک کنید تا کاملا تمیز گردد
سپس با آب گرم و صابون بشویید و با دستمالی خشک ، تمیز و نرم برق بیاندازید
۷ – استفاده از اسید سولفوریک
این روش کمی خطرناک تر از روش های بالا می باشد ولی در عوض شما خروجی بهتری نسبت به تمامی روش های بالا دارید. اسید سولفوریک بهترین محلول پاک کننده ظروف مسی به شمار می آید این در حالی است که اسید سولفوریک میتواند با فلزات غیر مسی واکنش خوبی نشان ندهد و باعث آسیب رساندن به ظروف غیر مسی شما شود پس حتما به این امر مهم توجه داشته باشید.
توسط یک دستکش لاتکس (جراحی) آب و اسید سولفوریک را با یکدیگر مخلوط کنید
توجه داشته باشید محلول را بر اساس نیاز و اندازه ظرف خود ترکیب کنید. (دستور العمل میزان آب به ازای اسید سولفوریک را از روی قوطی اسید سولفوریک بیابید و با همان میزان آب ترکیب کنید)
سپس ظرف مسی را داخل محلول اسید سولفوریک با آب غوطه ور کنید سپس توسط سیم ظرفشویی لگه های سیاه ظرف خود را تمیز کنید حتما توجه داشته باشید در تمام مراحل کار دستکش در دستان شما باشد.
سپس با آب گرم و صابون بشویید و با دستمالی خشک ، تمیز و نرم برق بیاندازید
ظرف مسی شما همانند روز اول براق و تمیز می شود.
نوشته شده در

خواص مس برای بدن

خواص مس برای بدن

مقدار مس در بدن یک فرد سالم بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی گرم تخمین زده می شود. مس به طور وسیعی در طبیعت پخش و توزیع شده است. حتی برنامه های غذایی فقیر و نامناسب نیز، نیازهای افراد به مس را تامین می کنند.

کمبود این عنصر نادر است. کمبود مس (hypocupremia) معمولا در بیماران مبتلا به نفروزیس(نارسایی کلیه)، ویلسون، مبتلایان به سوء تغذیه پروتئین – انرژی و نوزادانی که در درازمدت تنها با شیر گاو تغذیه شده باشند، دیده می شود.

نوتروپنی (neutropenia) بهترین علامت مربوط به کمبود مس می باشد. نوتروپنی عبارت است از کاهش غیر طبیعی تعداد گلبول های سفید خون.

افزایش مس(hypercupremia) در بدن به دلایل زیر است:

  • دریافت بیش از اندازه آن که این مساله بیشتر در نتیجه پخت و پز و تهیه غذا در ظروف مسی رخ می دهد.

  • به همراه بیماری های حاد و مزمن مانند سرطان خون، بیماری هوچکین(سرطان غدد لنفاوی)، کم خونی شدید، هِموکروماتوزیس(بیماری که در آن جذب و ذخیره آهن بالا می رود و موجب آسیب به اندام های بدن، بی رنگی پوست و دیابت می شود)، انفارکتوس میوکارد(سکته قلبی) و پرکاری غده تیروئید.

کبد مهم ترین منبع ذخیره مس در بدن می باشد. مقدار بسیار کمی از آن نیز در خون یافت می شود.

مس موجود در مغز و کبد جنین و نوزاد بیشتر از افراد بالغ است. این میزان بالاتر مس، برای پیشگیری از کمبود آن در دوران شیرخوارگی(مانند آن چه در مورد آهن نیز وجود دارد) است.

مس به عنوان کاتالیز کننده ی فعل و انفعالات شیمیایی مربوط به ساخت هموگلوبولین(جزء حمل کننده اکسیژن خون) عمل می کند.

بیشترین غلظت مس موجود در بدن، در کبد و قسمت های اصلی سیستم عصبی مرکزی مخصوصا مغز یافت می شود. مس در کبد ذخیره شده و از طریق اسیدهای صفراوی دفع می شود. مس باید در بدن با یک پروتئین ترکیب شود تا قابل استفاده گردد.

مس در همه سلول های بدن انسان یافت می شود. این ریز مغذی یک عنصر ضروری برای تولید ملانین در پوست انسان می باشد. ملانین مسئول ایجاد رنگ در چشم، مو و پوست می باشد.

مس یک آنتی اکسیدان قوی است؛ به این ترتیب که رادیکال های آزاد را از بین می برد و از آسیب های سلولی ها جلوگیری می کند. به نظر می رسد که اثرات ضد سرطانی نیز داشته باشد.

دستبندهای مسی که برای درمان آرتریت(التهاب مفاصل) استفاده می شوند، چنین اثری ندارند، بلکه مس درون بدن می تواند برخی از دردهای آرتریتی را آرام کند.

در بدن انسان، مس به استفاده بهینه از آهن و به کارگیری آن در بدن کمک می کند.

تعادل مس در بدن ممکن است به دلیل دریافت بیش از حد غذاهای پُر فیبر، آهن زیاد و یا ویتامین C بالا به هم بخورد.

اگر دریافت روی نسبت به مس نیز بیش از نسبت ۱۰ به ۱ باشد، می تواند با جذب و متابولیسم آن در بدن مداخله نماید.

منابع مس

منابع غذایی مس:

منابع غذایی مس شامل غلات سبوس دار ، آجیل، حبوبات، جگر و دل و قلوه، کاکائوی تیره ، سبزی های برگ سبز تیره، مرغ، غذاهای دریایی ، آلو و سویا می باشد.

فواید مس:

  • مس به اکسیده شدن گلوکز و در نتیجه آزاد شدن انرژی در بدن کمک می کند.

  • به جذب آهن توسط بدن کمک می کند.

  • به تامین اکسیژن لازم برای بافت های بدن(به منظور افزایش سطح انرژی بدن) از جمله مغز کمک می کند.

  • به غده تیروئید برای تعادل درترشح هورمون ها یاری می رساند.

  • به عنوان حمل کننده اکسیژن در خون عمل می کند.

  • به عملکرد مغز و اعصاب کمک می کند.

  • برای عملکرد اسیدآمینه تیروزین(به منظور عامل رنگ) لازم می باشد.

  • برای ساخت سلول های قرمز خون ضروری است.

  • جزئی از آنزیم ضروری برای سنتز هورمون آدرنالین می باشد.

  • با فعالیت آنزیم های روده ای در ارتباط نزدیک می باشد.

  • سطح مس در بدن با سطح استروژن در ارتباط است.

  • مس میزان آدرنالین، نوراپی نفرین و دوپامین را افزایش می دهد.

  • سطوح پایین مس موجب خفگی سلول ها و فقدان اکسیژن در آن ها می شود.

علائم کمبود مس:

کمبود مس منجر به بروز موارد زیر می شود:

  • تهی سازی و تخلیه اکسیژن در سلول ها

  • کاهش HDL  کلسترول(کلسترول خوب)

  • مشکلات پوستی

  • التهاب قوزک پا

  • کم خونی

  • کم شدن آنسفالین های مغزی

  • توهم های شنوایی

  • افسردگی

علائم مسمومیت(دریافت بیش از حد):

دریافت بالای مس منجر به سردرد، کاهش قند خون ، افزایش ضربان قلب و تهوع می شود.

مس اضافی در مغز و کبد ته نشین شده، به کلیه ها آسیب می رساند و مانع تولید ادرار می شود. مسمومیت با مس باعث کم خونی و ریزش مو در خانم ها می شود.

مقدار بالای مس با عنصر روی که برای ساخت آنزیم های گوارشی لازم است تداخل می کند.

دیده شده خیلی از افراد دارای مس بالا از پروتئین بدشان می آید و بیشتر به سمت رژیم های با کربوهیدرات بالا کشیده می شوند، زیرا این افراد به سختی می توانند پروتئین غذایشان را هضم کنند.

مسمومیت با مس در کودکان با بیش فعالی ، اختلالات یادگیری مانند اختلال خواندن و نوشتن، اختلال نقص توجه و عفونت گوش در ارتباط است.

از دیگر علائم مسمومیت مس که با روانشناسی در ارتباط است می توان به علائم اوتیسم(مثل افسردگی، توهم، بی خوابی ، پارانوئید، تغییرات شخصیت، جنون) و علائم اسکیزوفرنی(مانند تحریک پذیری زیاد، عدم آگاهی و درک نسبت به حواس پنجگانه و زمان) اشاره کرد.

میزان نیاز روزانه:

دریافت توصیه شده برای مس حدود ۲ تا ۳ میلی گرم در روز می باشد. این مقدار بیش از دریافت معمول در رژیم غذایی است. اگر می خواهید مکمل مس را مصرف نمایید، حتما قبل از مصرف مکمل ها، باید با یک پزشک مشورت نمایید.

چند نکته مهم:

سندرم منکز (Menkes):

یک اختلال ارثی ایجاد شده در اثر کمبود مس می باشد که علائم آن عبارتند از: موی فرفری و وز، عقب ماندگی ذهنی، سطح پایین مس در خون و ناتوانی در تولید آنزیم هایی که به مس نیاز دارند.

بیماری ویلسون (Wilson):

بیماری است که موجب تجمع مس در بافت ها می شود و به دنبال آن آسیب های زیادی در بافت ها ایجاد می گردد.

از هر ۳۰۰۰۰ نفر، یک نفر به این بیماری مبتلاست. در این بیماری کبد مس را به خون یا صفرا ترشح نمی کند. علائم اولیه این بیماری شامل: آسیب مغزی، رعشه، سردردهای شدید، ناتوانی در صحبت کردن، عدم هماهنگی و جنون می باشد.

سطوح پایین مس در خون، سطوح بالای مس در مغز، چشم ها و کبد موجب سیروز کبدی می شود.

منبع:  http://www.healthvitaminsguide.com/minerals/copper